Sürekli üstüne düşen sorumluluğu beceremeyen ve bundan da hiç rahatsız olmayan bi ton amcık beyinli insanla yaşamak nasıl bir duygu bilir misin? Büyük bi yokluktur bu. "Karı-kız" yokluğundan beterdir hani! İki kelimeyi bi araya getirip düzgün bi cümle kurabilen ilk insanın üstüne atılırsın. O senin için bi Sokratestir artık. Hayatım böyle amcık beyinli insanlarla geçiyor işte okuyucu. Herkese iyi niyetli yaklaşmanın cezasını çekiyorum hala. Bu sorunumu en kısa zamanda çözmem lazım. Neden insanlar iki yüzlerine güldük mü hemen ağzımıza sıçsalar da ses etmicekmişiz gibi davranıyolar? O gevşek gevşek sırıtıp "kanka n'olcak yeaa" lar falan. Tam o anda ağzına bi tane sağlam geçiriceksin orospu çocuğu ne olduğunu görecek ama olmuyo işte. Ben vurunca canı acır insana yazıktır diye kavgaya girmeyen adamım ulan nasıl vuriyim öyle...
Bak ama bu aralar bi asosyal arkadaş buldum kendime. İnternette "kral" gerçek hayatta "anal" tiplerden. Yeni görevim onu "insan" şekline sokmak sanırım. Fazlaca çekingen, özgüven 0 ama yapıcaz bişeyler. Ondaki gelişmeleri de yazarım buraya. Bu yazının ana fikri ne mi oldu?
Akşam yastığa başınızı koyunca adam yumruklamaya devam...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder